"ชื่อ" นั้น สำคัญไฉน

posted on 13 Jul 2009 10:57 by z-tiars

"What's in a name? That which we call a rose
By any other name would smell as sweet."

ข้างบน คือ quote ขึ้นชื่อประโยคหนึ่งของ William Shakespeare
เป็นบทพูดของ Juliet ในบทประพันธ์อมตะของเชคสเปียร์ที่ทุกคนอย่างน้อยก็น่าจะเคยได้ยินชื่อ

Romeo and Juliet ไงเจ้าคะ

quote นี้ แปลเป็นภาษาไทย ว่า
"นามนั้นสำคัญไฉน กุหลาบถึงเรียกขานด้วยชื่อใด ก็ยังคงความหอมเช่นเดิม"

ประโยคนี้ จูเลียตเธอพูดโดยแฝงนัยเกี่ยวกับความขัดแย้งของสองตระกูลพระนางเธอน่ะเจ้าค่ะ เธอก็เลยบอกว่า ชื่อตระกูลก็เป็นแค่ชื่อเรียก เธอจะเป็นคนของตระกูลคาปุเล็ตหรือไม่ก็ยังเป็นเธอ (มั้งนะ อย่าเชื่อเทียร์มาก เทียร์ซับนรกเอา เพราะไม่เคยอ่านเรื่องนี้เต็ม ๆ ซักที)

ว่าง่าย ๆ คือจูเลียตเธอจะบอกว่าชื่อไม่สำคัญ
ซึ่งโอเค ในความหมายของจูเลียตมันก็จริงอย่างที่จูเลียตว่า
แต่ในความหมายที่วันนี้เราจะมาว่ากัน มันไม่ใช่

เอาล่ะเจ้าค่ะ วันนี้เราจะมาทลายความฟิ้วววววด้วยการขวางเรื่อง "ชื่อ" กัน

เหตุที่ทำให้เทียร์หยิบเอาเรื่องนี้มาพูดคืออะไร?
สาเหตุมันมาจากการที่วันก่อนเทียร์ดูโทรทัศน์เจ้าค่ะ ช่องสาม
แล้วทีนี้มันมีโฆษณาหนัง...ฮ่องกงมั้ง...เรื่องนึง นัยว่าเป็นตำนานรักดอกเหมยหรือหนังดังแดนมังกรก็ไม่ทราบแน่
เนื้อเรื่องจากที่ดูตัวอย่างน่าจะออกแนวหักเหลี่ยมเฉือนคมทางการเมือง เศรษฐกิจ อะไรทำนองนี้

ชื่อเรื่องว่า "ศึกชิงมรดกราชาเป๋าฮื้อ"
...
...

มันอะไรก๊านนนนนนน (ถีบโต๊ะกระเด็น)

ให้ตายเถอะ สาบานได้ว่าตั้งใจตั้งให้ดูยิ่งใหญ่อ่ะ
หนังดูออกจะเจ้าพ่อมาเฟีย ไหงชื่อมันหยั่งกะชื่อภัตตาคารอาหารจีนเงี้ย

ถ้าสมมติให้ฟังชื่อนี้โดยไม่รู้ว่าหนังมันเกี่ยวกับอะไร เทียร์ต้องคิดว่ามันเป็นเรื่องไอ้หนุ่มบ้านนอกเข้ามาทำงานในเมืองกรุงแล้วดันเกิดค้นพบว่าตัวเองเป็นทายาทของเจ้าของภัตตาคารอาหารจีนที่ใหญ่ที่สุดในฮ่องกง (แน่นอนว่าอาหารขึ้นชื่อคือ เป๋าฮื้อ) แล้วต้องชิงภัตตาคารมาให้ได้แหงแซะ

มีใครคิดแบบเทียร์บ้างมั้ย

เห็นมั้ย ว่ามันไม่ใช่ นามนั้นสำคัญไฉน แล้วล่ะ คือจริงอยู่ว่าไม่ว่าหนังเรื่องที่ว่ามันจะชื่ออะไร ถ้าหนังสนุกมันก็คือสนุก
แต่ตั้งชื่อได้ไม่เหมาะกับหนังแบบนี้...บางทีมันก็หมดมู้ดดูเหมือนกันน้า

บางครั้งเทียร์ก็สงสัยนะ ว่าเวลาคนที่ตั้งชื้อหนังเค้าคิดชื่อหนังต่างประเทศ เค้าคิดยังไงเหรอ
บางทีชื่อมันแบบว่า...ไม่ไหวอ่ะ...คือถึงขนาดเราไม่กล้าเรียก
เทียร์เลยเป็นคนที่จะเรียกหนังต่างชาติด้วยชื่อตามภาษาแม่เค้าตลอด

อย่างเมื่อเร็ว ๆ นี้ มีเรื่องที่จวนจีฮุนแสดงอ่ะเจ้าค่ะ ที่นางเอกเป็นแวมไพร์
บู๊กันดุเดือดเลือดสาด ดูฟิล์มนัวร์ทั้งเรื่อง (ดูแค่ตัวอย่างนะ)
รู้สึกชือภาษาอังกฤษว่า Blood : The Last Vampire อื้ม ก็ดูเท่ดี
พอแปลเป็นไทย "ยัยตัวร้ายสายพันธุ์อมตะ"

หมดกัน

อืม.... ฟังชื่ออย่างเดียวดูเป็นหนังที่งุงิดีนะ ประมาณ ถ้าเธอกัดคอฉัน ฉันจะจูบเธอนะ เดี๋ยวเราจะจับมือกันเดินกุ๊กกิ๊กไปช็อปปิ้งที่นัมแดมุนนะ อ๊ะ เธอออกข้างนอกได้เฉพาะกลางคืนเท่านั้นนี่นา

มันไม่ช่ายยยยยยย

และเมื่อนานมาแล้ว เทียร์เคยนั่งรถผ่านแวบเดียว เห็นบิลบอร์ดโฆษณาหนังอยู่หน้าโรงหนัง...เค้าเรียกโรงหนังอะไรก็ไม่รู้อ่ะ ที่มันไม่ได้เป็นของเครือใหญ่ ๆ อ่ะ แต่คาดว่าในโรงหนังใหญ่ก็คงมีฉายมั้ง

เรื่อง
"ยิงแม่งเลย"

โอ ชื่อฮาร์ดคอร์ได้อีก
ประทับใจไม่รู้ลืม

เพิ่งมาหาข้อมูลเอาเมื่อกี้ พบว่าหนังชื่อจริงชื่อ Shoot 'Em Up เป็นหนังบู๊สาดกระสุนกันทั้งเรื่อง
อื้มมม พอไหว ๆ ได้ชื่อภาษาไทยแบบนี้ก็ได้ใจดี

 

หมดหมวดหนัง เรามาต่อกันที่หมวดหนังสือ

อันที่จริง เทียร์ค่อนข้างจะภูมิใจในความจำของตัวเองนะ ว่าเรื่องอะไรก็ตามที่ไม่ใช่เรื่องเรียน เทียร์จำแม่นพอตัว โดยเฉพาะเรื่องการ์ตูนและเรื่องหนังสือนิยายอ่านเล่นเนี่ย ออกแนวว่ามั่นใจเลยแหละ

แต่ปัญหาของเทียร์เพิ่งเกิดเมื่อไม่นานมานี้

ตั้งแต่นิยายแนวแจ่มใสเลิฟซีรี่ส์เริ่มเข้าครองอำนาจในวงการหนังสือบ้านเรา

มีใครเป็นเหมือนเทียร์บ้างเจ้าคะ หรือมีเทียร์เป็นอยู่คนเดียวก็ไม่รู้
เทียร์จำชื่อหนังสือพวกนั้นไม่เคยได้เลย ให้ตายเหอะ

ประเภท

- นายปากร้ายกับยายตัวแสบ

- รักร้ายเจ้าชายมะละกอ กับเด็กหอข้างบ้าน

อะไรพวกเนี้ย ถ้าไม่เห็นเล่มหนังสือเป็นเอามาตีกันยุ่งไปหมด เรื่องไหนเป็นเรื่องไหนก็ไม่รู้

ครั้งหนึ่ง ตอนโปรเจคท์วาเลนไทน์เมื่อหลายปีก่อน โปรเจคท์ปีนั้น เค้าให้นักเขียนสองคนเขียนเรื่องเดียวกัน คนนึงเขียนเป็นนางเอก อีกคนเขียนเป็นพระเอก
ลูกพี่ลูกน้องเพิ่งจะหัดอ่านนิยายทำนองนี้ เทียร์ก็เลยยุให้ซื้อเลิฟซีรี่ส์ในโปรเจคท์วาเลนไทน์ปีนั้น
อาจมีคนไม่เชื่อ ว่าเทียร์ใช้เวลาหลายวันมากกกกก เกือบอาทิตย์ กว่าจะจำชื่อนิยายเล่มนั้นได้

นิยายเล่มที่ว่าชื่อว่า "กามเทพแสนกล รักอลวน หัวใจใสปิ๊ง"

มีใครรู้สึกอย่างเทียร์บ้าง ว่าไอ้ชื่อหนังสือที่ว่ามาน่ะ สมควรจะแยกเป็นหนังสือได้สามเล่มเลยนะ
มันจะยาวไปหนายยยยยยย (ถีบโต๊ะกระเด็นเป็นตัวที่สอง)

(แต่แอบจิ๊กน้องมาอ่าน พบว่าสนุกดี หุ ๆ)

 

อีกเรื่องที่อยากจะพูด...(ดูเหมือนพูดหลายเรื่องไม่จบไม่สิ้นซะทีแฮะ) ก็คือ

การตั้งชื่อตัวละครในนิยายวัยรุ่นสมัยนี้น่ะเจ้าค่ะ เทียร์ว่าชื่อมันก็น่ารักดีนะ แต่บางทีอ่านแล้วก็แอบสับสน
อันนี้เป็นความขวางส่วนบุคคลที่บางทีอ่านแล้วขัดใจ แต่ก็แค่ตะหงิด ๆ นิดหน่อยล่ะเจ้าค่ะ เช่น

- ตัวละครอยู่เกาหลี เป็นคนเกาหลีแท้ ๆ แต่เดาะชื่อทาโร่ (ซึ่งมักใช้เป็นชื่อลูกคนแรกของชาวญี่ปุ่น)

- ดูเหมือนจะมีนางเอกนิยายเรื่องนึง ชื่อลาล่าแบลล์ หรือไงเนี่ยแหละ น่ารักดี แต่ถึงขั้นต้องมีวงเล็บวิธีอ่านชื่อกันเลยทีเดียว

- ชื่อพระเอกนางเอกสมัยนี้ก็ช่างสรรหามาตั้งกันเหลือเกิน เข้าใจว่ามันแปลกดี น่ารักดี แต่เห็นใจคนแก่ที่บางทีไม่มีอะไรทำก็ไปหานิยายพวกนี้มาอ่านบ้างเต๊อะ ยายแก่แล้ว ยายมึนว่าไอ้ชื่อนี่มันคนไหนกันแน่น่ะลูก

 

บ่นมาเสียยืดยาว จะมีผู้โชคร้ายคนไหนผ่านมาอ่านบ้างมั้ยก็ไม่รู้
แต่ตอนนี้ต้องไปแล้วล่ะเจ้าค่ะ นั่งเขียนมาเป็นชั่วโมง จะสอบมิดเทอมอยู่พรุ่งนี้แล้ว หนังสือยังอ่านไม่จบเลยยยยย
ไปล่ะเจ้าค่า พบกันใหม่เมื่อโลกต้องการให้มีคนขวาง

บ๊ายบาย

edit @ 25 Jul 2010 20:46:54 by z_tiars

Comment

Comment:

Tweet

รนต้วส้ตาำไพ

#5 By ะัะนยคตวบยขช (182.93.161.43|182.93.161.43) on 2014-07-10 15:00

รนต้วส้ตาำไพ

#6 By ะัะนยคตวบยขช (182.93.161.43|182.93.161.43) on 2014-07-10 15:00

ขำ 55555

#4 By พพ (113.53.162.151) on 2010-05-05 18:39

ยอมรับค่ะ ...

ชื่อหนังต่างประเทศมาแลปเป็นไทยแล้วส่วนใหญ่ฮา ... จริงๆค่ะ sad smile

#3 By 【a-d-i-o-s】 on 2009-07-13 13:54

บางชื่อ คุณภูมิไม่เข้าใจว่าปล่อยผ่านมาได้ไง

อย่างอันเนี้ยครับ

Silent Hill ==> "เมืองห่าผี"

เวรกรรม sad smile
(แต่อ่านๆ ไปก็ฮาดี สงสัยกะตั้งเอาฮา open-mounthed smile )
โอ้วว.. แม่จ้าวววว.วว.ววconfused smile

#1 By Just In Time on 2009-07-13 11:51

Categories