ใครเคยรู้สึกอย่างนี้บ้าง

 

- รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนธรรมด๊า ธรรมดา

- รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที๋...ไร้ซึ่งความขวางโลกสิ้นดี

- ทำไมขั้นช่างเป็นมนุษย์ฟิ้วเช่นนี้ ~~~~~

 

หมายเหตุ คำว่าฟิ้วในที่นี้เป็นศัพท์เทคนิคที่บัญญัติขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ

มิได้มีรากฐานมาจากภาษาอังกฤษ สเปน โปรตุเกส หรือละตินแต่อย่างใด

หากมาจากเสียงเวลาใบไม้มันลอยตามลม

นึกภาพออกมะ เหมือนลอยไปเรื่อย ๆ โดยไม่อาจขัดขืน ไรทำนองเนี้ย ว่าง่าย ๆ คือเป็นสิ่งที่โดนกระแสอะไรซักอย่างพัดพาไปได้ง่ายมากกกกก ประมาณว่าโลกหมุนเหรอ เออ ๆ ชั้นหมุนด้วย ลมพัดเหรอ เออ ๆ ชั้นไปกับลมก็ได้...แต่ไปแล้วบางทีมันหนาวแฮะ

เหมือนเวลาในการ์ตูนเวลาตัวละครมันหนาวเหน็บเนี่ย จะมีสายลมพัดผ่านไปพร้อมใบไม้หนึ่งใบ

ดังฟิ้ว

พูดง่าย ๆ คือ เรา (ซึ่งต่อไปนี้จะขอเรียกตัวเองว่าเทียร์นะเจ้าคะ) รู้สึกว่าเราเป็นธรรมด๊าธรรมดา ขนาดชื่อเล่นยังโหลเลยอ่ะ คิดดู แล้วก็เป็นคนหัวอ่อนมากกกกกก เป็นมนุษย์ที่หน้าตาพะยี่ห้อเด็กเรียน ใส่แว่น ดูเรียบร๊อยยยยยยย เรียบร้อย จริง ๆ นะ ถ้าใครเห็นหน้าแล้วไม่คิดงั้นนี่ให้เตะเลยเอ้า

และเป็นมนุษย์ประเภทที่หลอกง่ายโคตรรรรร เพราะออกแนวว่าจะหัวกลวง ไม่ค่อยคิดอะไร เอ้า ยกตัวอย่างเพื่อให้มองเห็นภาพง่ายขึ้น

มาจะกล่าวบทไป สมมติว่ามาถึงทางสามแพร่ง (ฮั่นแน่ ใช้คำฟังดูวิลิศมาหราดี หือ อะไรนะ ไม่เห็นวิลิศมาหราตรงไหนเหรอ เอาน่า ขอภูมิใจหน่อย) ถ้าเกิดมีคนบอกให้เลี้ยวขวา เทียร์ก็จะเลี้ยวขวาอย่างว่าง้ายยยย ว่าง่าย ไม่เคยสงสัยเล้ยยย ว่าทำไมเลี้ยวซ้ายไม่ได้ หรือถ้าเลี้ยวซ้ายจะเป็นยังไง ไม่นึกบ้างเลยว่า จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ ถ้าเกิดทางขวาที่เค้าบอกให้เลี้ยวมันเป็นเหว จะตามโลกและคนส่วนใหญ่ไปเรื่อย ๆ แบบหัวกลวง ๆ โดยไม่อาจขัดขืน เพราะบางทีก็นึกไม่ได้ว่าต้องขัดขืน เห็นมะว่าเหมือนใบไม้ลอยไปตามลมดังฟิ้วเลย ใบไม้มันก็คงลืมนึกไปว่าตัวเองต้องขัดขืนเหมือนกันแหละ

ด้วยเหตุดังกล่าว ก็จะขอเรียกตัวเองว่าเป็น มนุษย์ฟิ้ววววว

 

เป็นอะไรที่มันน่าภูมิใจมากนะ ที่เป็นแบบเนี้ย

ซะเมื่อไหร่เล่า

 

ดังนั้น เพื่อทลายความเป็นมนุษย์ฟิ้วววว ของตัวเอง เทียร์ก็เลยอยากจะลองขวางโลกดูบ้าง

แล้วจะไปแสดงความขวางโลกที่ไหนถึงจะดี แสดงที่ไหนถึงจะไม่มีใครเอาอวัยวะเบื้องต่ำมายัดปากเพราะไปขวางโลกไม่ดูตาม้าตาเรือ

แล้วเทียร์ก็พลันเกิดแสงสวรรค์สาดส่อง ว่าเขียนลงในบล็อกก็ท่าจะดี คงจะมีผู้โชคดี (?) หลงมาอ่านอะไรบ้า ๆ ไร้สาระแค่ไม่กี่คนหรอกน่า และถ้าเกิดคนเค้าไม่อยากอ่าน เค้าก็คงจะปิดทิ้งได้ ไม่ต้องกลัวว่าเค้าไม่พอใจแล้วเค้าจะส่งสปายแวร์เข้าคอม อะไรทำนองนี้

ก็เลยลองมาเขียนลงในนี้ดู

 

ลองดูซิ ว่าถ้ามีคนขวางโลกไม่ให้มันหมุนไปอย่างที่มันหมุนอยู่ทุกวัน โลกจะแตกมั้ย

และถ้าเกิดมีใบไม้ใบนึงไม่ยอมลอยฟิ้วไปตามลม ลมจะรู้สึกไหม

--- คาดว่าทั้งโลกทั้งลมคงไม่รู้สึก เพราะกะอีแค่คนคนเดียว หรือใบไม้ใบเดียว คงไม่ทำให้เกิดอะไรขึ้น ---

แต่ขอสะใจหน่อยเหอะ 555555

 

เนื่องจากนี่เป็นพื้นที่สาธารณะ และเทียร์มีความฝันลับ ๆ ซึ่งไม่ค่อยจะกล้าบอกใครว่าอยากเป็นนักเขียน แบบหาเลี้ยงชีพด้วยการเขียนหนังสืออย่างเดียวเลยอ่ะ ก็เลยจะเขียนแบบเขียนให้คนอ่าน ถ้าไม่มีใครโชคร้ายผ่านมาอ่านก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าใครได้อ่านแล้วได้ประโยชน์ (ซึ่งก็คงไม่ค่อยมี) บ้างก็จะดีใจมาก

 

อ๊ะ ๆ เห็นอะไรไหม ถ้าไม่เห็นให้ย้อนกลับไปอ่านย่อหน้าที่แล้วอีกที

เห็นม้า ว่าแค่อยากเป็นนักเขียน มนุษย์ฟิ้วววว ในตัวเทียร์มันก็ห้ามไม่ให้เทียร์บอกใครแล้วอ่ะ

การอยากเป็นนักเขียนมันไม่ได้แปลก แต่ก็ออกแนวว่ามันเป็นอาชีพที่ไม่มั่นคงป่ะ คือในเมืองไทยเนี่ย ถ้าไม่เก่งเทพสุด ๆ ก็คงเลี้ยงชีพด้วยการเขียนหนังสืออย่างเดียวได้ยากอ่ะ

เพราะงั้น เทียร์ก็เลยไม่ค่อยกล้าบอกใคร เพราะกลัวจะโดนค้าน

ค้านไปค้านมาก็เหมือนเป็นกระแสลมแรง เดี๋ยวเทียร์จะปลิวฟิ้วววว ไปตามลมอีก (รู้ตัวดี)

ก็เลยตัดสินใจว่าเราอย่าสร้างลมขึ้นมาเองเลย

ประมาณนี้

 

เข้า ๆ ออก ๆ เรื่อง จน (ถ้าหากมี) ใครอ่านมาจนถึงตรงนี้คงงงเต้กไปแล้ว อย่าเพิ่งคิดว่าเขียนมึนอย่างนี้จะเป็นนักเขียนได้ยังไงนะเจ้าคะ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฝึกหัด ^ ^

ก็สรุปว่าพื้นที่นี้ที่เทียร์สร้างขึ้นมา...ไม่สิ ต้องบอกว่าเช่าเค้าอยู่...จะเป็นพื้นที่หัดขวางโลกของเทียร์ ก็จะหยิบเอาอะไรที่มันคัน ๆ ในใจเวลาเห็นมาบอกกล่าวขยายความ แสดงถึงความขวางโลกบ้าง...ซึ่งไม่อยากจะบอกว่าตัวเทียร์เองก็ยังไม่มั่นใจว่าเทียร์จะขวางโลกได้สำเร็จหรือไม่ อาจจะเป็นแค่การจิกกัดธรรมดา หรืออาจจะกลายเป็นการบอกเล่าธรรมดาไปก็ได้

 

แต่ไอ้ความไม่รู้นั่นแหละ ที่ทำให้สนุก

 

มาช่วยเทียร์ลุ้นกันด้วยนะเจ้าคะ

 

ปล. ด้วยความที่ขวางใครไม่ค่อยเป็น คงจะไม่สามารถขวางได้ทุกเอนทรี่นะเจ้าคะ อาจจะมีอัพอะไรตามใจชอบและตามความโฮกกกกก บ้าง ถ้ามีคนมาอ่านบ้างก็จะดีใจ ถ้ามีใครทิ้งเมนท์ไว้ก็จะดีใจมาก

 

สุดท้ายนี้ อยากจะบอกว่า

ใครรู้วิธีลดขนาด avatar บ้างงงงง ช่วยเทียร์ด้วยยยยย รูปมันใหญ่ไปอ่า ไม่อยากให้รูปมันใหญ่ขนาดนี้ เพราะมันสำแดงความชุ่ยออกมาอย่างเห็นได้เด่นชัดเลยยยยยย

ใครก็ได้ช่วยเทียร์ด้วยยยยยยยยยยยยยยย

Comment

Comment:

Tweet

@ คุณ summer rain
เพิ่งจะตอบตอนนี้ อาจจะช้าไปหน่อย (หรือไม่หน่อย)
จะยังเข้ามาดูอยู่รึเปล่าเอ่ย ^ ^

อันตัวเรานี้เห็นแต่ชื่อว่อบ ๆ แว่บ ๆ
ไม่ได้ดูเลย ฟัง ๆ จากที่เล่ามา เห็นด้วยจริง ๆ ค่ะว่าตั้งได้ตรงตัวมาก และดูจะน่าสนุกเหมือนกัน แต่จนป่านนี้หนังจบไปแล้ว จะดูก็ไม่ทันซะแล้วสิ เหะ ๆ

ขอบคุณที่ให้ความรู้ค่ะ

#3 By z_tiars on 2010-07-25 20:38

คือจะเข้ามาพูดเรื่องชื่อ "ศึกชิงมรดก ราชาเป๋าฮื้อ" น่ะค่ะ
คือจะบอกว่ามันตั้งชื่อได้ตรงตัวมากๆ
มากเกินไปด้วยซ้ำ

จริงๆแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องการแย่งชิงมรดกของ Tong Yan Kai
พ่อใหญ่ของบ้านตระกูล Tong
ซึ่งเขามีกิจการขายเห็ดและหอยเป๋าฮื้อที่มีชื่อเสียง
แล้วก็เป็นนายกสมาคมพ่อค้าเป๋าฮื้อ
มีฉายาว่า "king of abalone"
หรือก็คือ "ราชาเป๋าฮื้อ" นั่นเอง

นี่แหล่ะ ที่มาของชื่อ "ศึกชิงมรดก ราชาเป๋าฮื้อ"
sad smile sad smile sad smile

#2 By summer rain (125.27.117.54) on 2009-07-31 19:11

โลกไม่แตกครับ

#1 By mp3 (58.147.54.33) on 2009-07-13 10:55

Categories